Lekarz wobec kresu życia ludzkiego.

Wyd. PAT, Kraków 2004

„Postęp nauki i techniki w medycynie, kryzys wartości spowodowany przemianami społecznymi i jednocześnie podejmowane próby reform opieki zdrowotnej w ostatnich latach ukazały pilną potrzebę odnowy etosu lekarskiego. Rozwój nauk medycznych dotyczy całego życia ludzkiego, od poczęcia do śmierci; jednak szczególnie na jego pczątku i u jego kresu problemy moralne występują bardzo ajskrawo, ponieważ człowiek w tych okresach życia jest wyjątkowo wrażliwy na ingerencje.” (ze wstępu)
Przedmiotem zainteresowania autora pracy są standardy i normy: prawne, etyczne
i historyczne postpowania lekarza medycyny wobec pacjenta w stanie terminalnym. Lektura książki daje impuls do humanitarnego traktowania terminalnie chorego człowieka, łącząc tradycję hipokratesowską z etosem miłosiernego Samarytanina.